Overzicht VHF en hoger rubriek Electron mei 2016

Een korte terugblik op de succesvol verlopen VHF-en-hoger dag in Eindhoven.

Bij zelfbouw een artikel van Hans Michael Steiner, OE8HSR over de door hem gebouwde azimut/elevatie rotor. Hans raakte tijdens het volgen van een amateurradiocursus gefascineerd door amateursatellieten en na enkele experimenten met het ontvangen van satellieten met een losse antenne in de hand ontstond al snel de behoefte aan een beter volgsysteem. Nu zijn die wel te koop maar daar hangt een prijskaartje aan dus besloot Hans zelf te gaan bouwen. Zo heeft hij de meeste mechanische onderdelen, zoals tandwielen, assen en een behuizing met behulp van een 3D printer gemaakt. Lagers en stappenmotoren moesten nog wel gewoon gekocht worden. De besturing van de stappenmotoren gebeurt door een Arduino Uno, de software om satellieten te volgen draait op een Raspberry Pi 2 met wifi.

Chris, PA3CRX maakt ons attent op in versterking regelbare MMIC’s van het type BGA2031. Door een regelspanning op een pootje te variëren kan de versterking die ongeveer 23 dB bedraagt afhankelijk van de frequentie worden teruggeregeld over een bereik van zeker 56 dB.

Bij Contesten lezen we een verslag van de maartcontest door de PI4GN contestgroep. Naast de bestaande twee shacks is een derde schack gebouwd waar de 23 cm apparatuur is ondergebracht. Diverse onderdelen van het station zijn vernieuwd, zo werden voor 70 cm nieuwe transistor eindtrappen gebouwd zodat het gehele PI4GN station nu solid-state is, op de 24 GHz TWT na. Hoewel maart vaak een moeilijke contest is omdat allerlei apparatuur uit de winterberging gehaald worden  en PC’s weer opgestart moeten worden was er niets kapot gegaan en ook tijdens de contest is alles heel gebleven. Dat was dan bijna het enige positieve, de condities en de resultaten waren bedroevend.

Bij Weak Signals spoort John Weijers, PH3UNX ons aan om eens de stap naar 23 cm te wagen. Moeilijk is het niet, er zijn transverters van 2 m naar 23 cm beschikbaar. Wel loont het om gebruik te maken van een mastvoorversterker die dan natuurlijk wel op afstand moet worden omgeschakeld. John schetst twee oplossingen hiervoor met resp. een of twee coaxrelais. Ook de antennes hebben een goed hanteerbaar formaat en er kunnen twee gestackt worden om meer gain te verkrijgen, zowel bij ontvangst als bij zenden. De 23 cm heeft zo zijn eigen bijzonderheden, de signalen zijn gevoelig voor reflecties waar o.a. gebruik van wordt gemaakt bij vliegtuigscatter.

Bij Quality modes gaat Remco PE1PIP wat dieper in op APCO Project 25. Dit is een in de VS ontwikkelde standaard voor digitale radio voor hulpdiensten. Door de beschikbaarheid van P25 apparatuur op de surplusmarkt werd het systeem ook door radio amateurs gebruikt. Ook waren in Duistland een aantal P25 repeaters operationeel, maar de meeste daarvan zijn overgestapt op het D-STAR systeem toen dat in opkomst kwam. Remco legt uit hoe APCO P25 werkt met C4FM modulatie, net zoals Yaesu dat met zijn Sytem Fusion doet. Verder gaat Remco in op het protocol waarmee beschreven wordt hoe de digitale pakketje opgebouwd zijn qua inhoud en qua timing.

Bij ATV gaat Renny, PE1ASH verder met zijn verslag van zijn experimenten op 47 GHz. Na de zender is nu de ontvanger aan de beurt.  Renny had een kastje in de la liggen wat volgens de handelaar een mixer voor 38 GHz zou zijn. Na bestuderen van het binnenwerk kwam Renny tot de conclusie dat aan de uitgang een middenfrequent versterker zat en dat daar voor een mixer met LO ingang zat met een multiplier. Met een geopend kastje heeft hij eerst de LO multiplier als verviervoudiger ingesteld en toen kwam er wat beeld. Het optimaliseren van de filters ging net zoals bij de zender mis, het filter werd uiteindelijk verwijderd en vervangen door een stukje zilverfolie. Om te kunnen testen waren zowel voor de zender als voor de ontvanger schotele nodig en Renny had er maar één. Hij heeft toen zijn bestaande schotel “gekopieerd” met polyesterhars en glasweefsel. Deze nieuwe schotel werd op een camerastatief geplaatst en de ontvanger werd aan de achterkant gemonteerd.  Nu kon er getest worden en uiteindelijk werkte alles naar tevredenheid. De volgende stap is het monteren van de zender in de mast en met de ontvanger naar Richard PA3CGG rijden om daar de ontvanger te testen over een grotere afstand.

Chris, PA3CRX schrijft over het ontvangen van omroep in de C-band (3400-4200 MHz) waar tegenwoordig goedkope LNC’s voor beschikbaar zijn. Hij had zo’n 30 jaar geleden al eens zelf een schotel gemaakt voor ontvangst op 10 GHz en die werd maar weer eens te voorschijn gehaald. Het was nog even puzzelen om op Internet een geschikte satelliet te vinden en werd uiteindelijk de Arabsat 5C ontvangen. Daar bleef het eerst bij, maar met 46 TV stations en 28 radiostations was dit toch een aardige oogst.

Wim, PE1EZU doet verslag van de ATV contest bij de BIG (Breukelse Interesse Groep) waarbij de nieuwe eindtrappen voor 23 en 13 cm meteen konden worden getest. Deze werden vervolgens in een 19” rek gezet. Alles werkte: 150 W op 23 cm en 90 W op 13 cm. Maar in de voorbereiding ging het nog even mis: bij het testen op 23 cm werd de uitgang van de PA op de ingang van de converter gezet waardoor de FETs aan de ingang overleden. Gelukkig kon Rob PA0GIE deze uit voorraad leveren zodat de converter het weer deed voordat de contest begon. Met de nieuwe apparatuur konden nu drie ATV banden bediend worden met één druk op de knop.

Verder in de rubriek de uitslag van de ATV maartcontest en de ervaringen tijdens de maartcontest.

Bij Nieuwe apparatuur de MFJ-847 SWR meter met digitale uitlezing en een Chinese dual-band mobiele transceiver BJ-218 van Baojie. De 2m en 70 cm banden kunnen gelijktijdig ontvangen worden. Verder de gebruikelijke toontjes en decoders, ook FM-omroep zit er in. Geen draaiknoppen maar ruimte voor 128 kanalen die dan nog wel even geprogrammeerd moeten worden. Een programmeerkabel is beschikbaar.

Bij Andere tijdschriften wordt in het maartnummer van FunkAmateur melding gemaakt van een nieuw Tropo Alert Systeem als onderdeel van de MMMonVHF website. Dit systeem is nog in de experimentele fase.